Çeviriler, Gündem, Kadın - LGBTİ+

Joan Little’a Özgürlük: Tecavüz karşıtı aktivizm, Siyah Güç ve Siyah özgürlük hareketi – Ashley Farmer (Çeviri: Cansu Akkılıç)

Daniel Holtzclaw davasının mahkeme kararı haberi de gösterdi ki Siyah kadınlara yönelik cinsel saldırılar birinci sayfa haberi olmalı. Ayrıca Siyah kadınların aleyhine tanıklık ettiği ve direniş gösterdiği Oklahoma polis memurunun 263 yıl hapis cezasına çarptırılması neden birinci sayfada haber olması gerektiğini anlatıyor.  

Holtzclaw’ın hapsi boylamasına yardım eden cesur kadınlar, Siyah kadınların tecavüz karşıtı aktivizminin kölelik günlerine kadar giden uzun geçmişinin bir parçası. Sıklıkla Siyah kadınların, Siyah toplumdan çok az destek alarak saldırganlara karşı mücadele etmek zorunda kaldıkları varsayılır. Gel gör ki Siyah Güç (Black Power) Hareketi’nin zirvede olduğu 1970’lerin ortalarında Siyah erkekler ve kadınlar Joan Little’ı kurtarmak için bir araya gelmişlerdi.

27 Ağustos 1974 tarihinde Joan (Jo-Ann) Little, Washington Kuzey Carolina’da bulunan Beaufort County gözaltı merkezindeydi. Yirmi iki yaşındaki bu minyon Siyah kadın, “haneye tecavüz” suçlamasıyla mahkeme tarihini beklerken iki ay boyunca hapsedilmişti. Malum gece, altmış iki yaşındaki beyaz gardiyan Clarence Alligood, cinsel saldırıda bulunmak için elindeki buz kıracağıyla Little’nın hücresine girdi. Little kendini savunurken Alligood’u yaraladı, kaçmak için buz kıracağıyla bıçakladı ve ancak saldırgan kan kaybından ölürken kaçabildi.

Siyah kadınlarla ilgili klişelere yabancı olmayan Joan Little bu manzaranın nasıl görüleceğini biliyordu. Bazıları onu “kötü kadın” olarak etiketledi ve “bunu hak ettiğini ” söyledi. Bazıları zaten hiçbir itibarlı kadının hapiste ya da bu pozisyonda olmayacağını öne sürüyordu. Bir haftadan biraz daha uzun bir süre o civarlarda saklanabildi. Bu süre zarfında devlet onu kaçak ve katil ilan etti. Yetkililer de ayrıca hakkında tutuklama kararı çıkardı. Tıpkı bu olaydan iki yıl önce Angela Davis’e karşı başlatılan insan avına benzer bir manzarayla eyalet ve federal yetkililer de Little’ı yakalamak için etrafı polislerle kuşattı. 7 Eylül’de yerel polis onu birinci derece cinayetten tutukladı. Kırk sekiz saat sonra büyük bir jüri onu cinayetle suçladı. Little ertesi yıl tekrar mahkemeye çıkarıldı. Suçlu bulunsaydı gaz odasına gitmekle karşı karşıya kalacaktı.

Dava, “Joan Little’a Özgürlük (Free Joan Little)” hareketini ateşledi ve davayı sahiplenen farklı mücadele platformlarından eylemcileri geniş bir çatı altında birleştirerek siyasi bir cephe inşa etti. Angela Davis, Little’ı desteklemek için konuşmalar yaptı, kendini savunma hakkını vurguladı, ırkçı ve cinsiyetçi endüstriyel-hapishane kompleksini suçladı. Davis, Little’ın Alligood’un elinden kaçabilmiş olmasına rağmen, “bu toplumun sömürgeci ve ayrımcı kurumları tarafından defalarca kez tecavüze uğradığını ve haksızlığa uğradığını” anlattı.[1] Student Non-Violent Coordinating Committee (SNCC)’nin üyesi olan şarkıcı Bernice Johnson Reagon, hareketin marşı haline gelen özgürlük şarkısı “Joan Little” ı yarattı. Duke Üniversitesi Hukuk Öğrencisi Katherine Galloway gibi bu durumdan etkilenen diğer Siyah kadınlar Little’ın savunmasının üzerinde çalıştı. Ünlü yurttaşlık hakkı hareketi önderlerinden Rosa Parks, Detroit’te “Joanne Little Hukuk Savunma Komitesi” adıyla özel bir bölüm oluşturdu.[2]

Özgürlük şarkısı: Joan Little

Siyah erkekler de Little için ayağa kalktı. US Organization örgütünü kuran ve Kwanzaa’yı (Afrikalı-Amerikalıların bayramı) ortaya atan kişi olarak tanınan Maulana Karenga, halkı “olanlarla ilgili Little’ın beyanını kabul etmeye ve desteklemeye” ve “ona zalimlik edenleri reddetmeye” çağırdı.[3] Martin Luther King Jr.’ın kurduğu Southern Christian Leadership Conference (SCLC)’in önderi olan Rahip Ralph Abernathy, Beaufort County mahkeme binasının önünde yapılan bir eylemde Siyah kadınların meşru müdafaa hakkıyla ilgili dokunaklı bir destek bildirisi sundu. Newark Siyah Güç önderi ve Black Arts’ın şairlerinden Amiri Baraka da Little’ı ve eylemlerini desteklemek için konuşmalar yaptı.[4]

Chicago Tribune’un (ABD’de çıkan günlük gazetelerinden biri- çn.) “on yılın davası” dediği dava sırasında savcılar tahmin edilebileceği gibi Little’ın itibarına ve güvenilirliğine saldırdılar. Bugün Holtzclaw’ın duruşmasında öne çıkan cesur Siyah kadınlar gibi, aralarında Ida Mae Roberson ve Phyllis Ann Moore’un da olduğu Alligood’un diğer Siyah kadın kurbanları, onun cinsel saldırı geçmişine dair mahkemede tanıklık ettiler. Onların ifadeleri, Little’ın lehine jüriyi etkiledi. Bir saatten biraz daha uzun süren müzakerelerden sonra jüri, isnat edilen suçtan Joan’ın beraatı için oy kullandı.

Little, erkek “cesareti” ve cinsiyetçiliği ile bilinen bir harekette bu kadar geniş desteği nasıl topladı? Eylemciler, Little davasının Siyah Güç’ün hedefleri açısından örnek teşkil ettiğini düşündüler. Onun deneyimi yalnızca ırkçılık, cinsiyetçilik ve endüstriyel-hapishane kompleksi gibi kesişen tahakküm sistemlerinin sistemli etkisini açıklamakla kalmadı; aynı zamanda devam eden ölçüsüz polis şiddetinin başka bir kuvvetli örneğini de ortaya koydu. Little davası, Siyah Güç eylemcilerinin anlattığı itibar siyasetinin nasıl Siyahların kurtuluşuna zarar verdiği iddiasını güçlendirdi. Aynı zamanda, Afrikalı Amerikalıların kendini savunma ve kendi kaderlerini tayin etme hakları için yaptıkları çağrıları savunmanın bir yolu olmuştu.[5]

Little davası, nasıl ki bize Siyah kadınlara yönelik cinsel saldırıların birçok baskıcı sistemin merkez üslerinde gerçekleştiğini gösterdiyse “Joan Little’a Özgürlük” hareketi de bu kadınların yanında olmanın polis şiddeti, ırkçılık, cinsiyetçilik, taraflı yargı ve ceza sistemi, itibar siyaseti gibi konuları ele almanın bir yolu olabileceğini anlattı. Joan Little ve Beaufort County’deki diğer kadınların direndiği gibi Holtzclaw’ın kurbanları da tam ve eksiksiz bir özgürlük hareketinin önderleridir. Kavgaları, tüm insanları özgürleştirme mücadelesini temsil ediyor. Onların etrafında bir özgürlük hareketi inşa ettiğimizi hayal edin…

Kaynak: African American Intellectual History Society

İngilizce orijinalinden Cansu Akkılıç tarafından Umut Gazetesi için çevrilmiştir.


[1] Angela Davis, “Joan Little: The Dialectics of Rape”, Ms. Magazine, Haziran 1975.

[2] Genna Rae McNeil, “Joanne Is You and Joanne is Me:” A Consideration of African American Women and the “Free Joan Little” Movement, 1974 –1975,” in V.P. Franklin and Bettye Collier-Thomas eds. Sisters in the Struggle:African American Women in the Civil Rights-Black Power Movement (New York: New York University Press, 2001), 259; 267; Danielle McGuire, “Joan Little and the Triumph of Testimony,” in Danielle McGuire and John Dittmer eds. Freedom Rights: New Perspectives on the Civil Rights Movement (Lexington: University Press of Kentucky, 2011), 203.

[3] Maulana Karenga, “In Defense of Sister Joan: For Ourselves and History,” The Black Scholar (Temmuz-Ağustos 1975): 40.

[4] Christina Greene, Our Separate Ways: Women and the Black Freedom Movement in Durham, North Carolina (Chapel Hill: University of North Carolina Press, 2005), 225.

[5] Danielle McGuire, “Joan Little and the Triumph of Testimony,” 205 –206.

Paylaşın